Reklamı Geç
YAZARLAR
HÂVİYEDEN DÖNÜŞ II
Mustafa Semih ARICI
10 Ağustos 2022 - Çarşamba 09:17

Çıkan kısmın Özeti: Akkuyu’da kurulu Nükleer Enerji santralinin beyni kontrol odasında görev Türk uzmanlar, tecrübeli Rus görevlilerin hep beraber günübirlik Antalya’ya gitmeleri üzerine dev bir sorumlulukla baş başa kalmışlardır…
…..
Tam bu sırada Türk işyerlerinin olmazsa olmazı çaycı girdi içeriye. İnce belli çay bardaklarını önlerine bırakınca birden keyifleri yerine geldi. Bir yandan çaylarını yudumlarken bir yandan da santralin önemli göstergelerini tek tek kontrol etmeye başladılar. Şu anda en önemli gösterge reaktör ısısıydı ve son derecede normal görünüyordu. 

Tolga Oraz kontrol odasında görevli Türk uzmanların en kıdemlisiydi. Yuşkov’a göre vardiya amirliğini çoktan hak etmişti ama Rosatom’un kurallarına göre kontrol odasında en az üç yıl görev yapması gerekiyordu. Yıllar önce ODTÜ’de fizik okurken Akkkuyu’ya Türk uzman yetiştirmek için yapılan çağrıya uymuş, girdiği bütün sınavları başararak Rusya’ya gitmeye hak kazanmıştı. 
Aslında o nükleer mühendis olmayı ta çocukluğunda kafasına koymuştu. Hatta daha ortaokul sıralarında iken sınıfa gelen vali ne olmak istediğini sorunca “Nükleer mühendis” cevabını vermiş ve adamı bir hayli şaşırtmıştı. Tolga’nın Rusya’daki eğitimi oldukça zorlu geçmişti. Bütün eğitimler Rusça olacağı için yoğun bir şekilde Rusça öğrenmiş, ardından da diğer Türk arkadaşlarıyla birlikte Moskova Nükleer Araştırma Üniversitesi’nde fizik mühendisliği tahsili yapmıştı. Fizik tahsilini nükleer mühendislik master’ı takip etmiş ve bütün bu eğitimler tamamlanınca da hep birlikte Akkuyu benzeri bir nükleer santralde staja başlamışlardı. Akkuyu işletmeye açılır açılmaz Türkiye’ye dönmüşler ve ta santralin çeşitli kademelerinde görev yaptıktan sonra tesisin kalbinde yani kontrol odasında çalışmaya başlamışlardı. 

Tolga bir an Rusların çekip gitmesini “Acaba bu devralma öne mi alındı?” düşüncesine bağladıysa da işin sırrının sadece Antalya kumsallarının çekiciliğinde olduğuna karar verdi. Üç arkadaş lavaboya bile nöbetleşe giderek, hiçbir şeyi gözden kaçırmamaya gayret ediyorlardı. Koca santral tıkır tıkır çalışıyor, sıcaktan kavrulan Türkiye’ye elektrik yetiştirmeye uğraşıyordu. Aşırı sıcaklar yüzünden milyonlarca klimanın tam kapasitede olması yüzünden meydana gelen aşırı yüklenme; santraller ve iletim hatları dahil bütün sistemi zorluyordu. Bu yüzden de Akkuyu nükleer santralinin  kesintisiz devrede olması çok önemliydi. Saatler öğleyi gösterip, güneş tepeye ulaşınca aşırı yüklenme pik yapmaya başlamıştı. Doğal gaz çevrim santrallerinde kısa süreli de olsa yaşanan üretim kesintileri sistemi iyice sarsıyordu. Yemekhaneye gitmeyip yemeklerini kontrol odasına getirtmişlerdi. 

Tolga bir ara sigara içmek için dışarı çıkacağını söyledi. Sabahtan beri kontrol odası denilen bu penceresiz teknolojik hapishanede kapalı kalmışlardı. Sigara bahanesiyle bir hava alsa çok iyi gelecekti. Uzun bir koridoru geçip dışarı adımını atınca sanki bir fırın ağzına gelmiş gibi oldu. Gerçekten de dışarıda inanılmaz bir sıcak vardı. Yakasını iyice açıp, şöyle bir nefeslendi ve bir sigara yaktı. Gözü soğutma kulelerinden yükselen buharlarda, sigarayı yarı etmişti ki belindeki telefon çalmaya başladı. Cevap tuşuna basınca arkadaşlarından Hasan’ın endişeli yüzü karşısına geldi:

 - Tolga hemen gelebilir misin? dedi arkadaşı. 
- Galiba bir sorunumuz var?

 Tolga neler olduğunu sormadı. Sigarasını hemen söndürerek kapıya doğru yürüdü. Binaya girince derinlerden gelen hafif bir uğultu duydu. Santralin yapısını bilen herkes bunu ne olduğunu iyi bilirdi: Acil durum jeneratörleri çalışmaya başlamıştı. Tolga bir yandan hızlı adımlarla kontrol odasına doğru yürürken bir yandan da elektrik kesintisinin nedenini düşünüyordu. Galiba sistemdeki aşırı yüklenme enterkonekte sistemin canına okumuştu. 

Odaya girince ilk gördüğü şey arkadaşlarının yüzünde okuduğu endişe izleri oldu. Daha o bir şey sormadan:

 - Pompa sistemi, dedi birisi.
 - Pompa sisteminde arıza var. Hiçbiri çalışmıyor. 

Şimdi endişelenme sırası Tolga’ya gelmişti. Birden kalp atışlarının hızlandığını hissetti.
 - Teknik bölümü aradınız mı? diye sordu boğuk bir sesle.
 - Aramaz olur muyuz? Hemen temas kurduk. Derhal gidip bakacaklarını söylediler. 

 Tolga göz ucuyla santralin hemen her yerini gösteren ekranlara bakınca koşuşturan teknik bölüm elemanlarını görebiliyordu. Sonra da gayri ihtiyari gösterge panelinin başına koştu. Şu anda anormal bir durum görünmüyordu. Reaktör ısısı hâlâ normal seviyedeydi. Ancak pompalar hemen tamir edilmezse yükseleceği gün gibi ortadaydı. Çünkü reaktöre giden soğutma suyunun kesilmesi reaktör kalbinin yani çekirdeğin ısınmasına yol açacaktı. En sonunda da herkesin ürktüğü şey gerçekleşebilirdi: 

Reaktör ocağın üzerindeki boş çaydanlığa benzer ve nükleer yakıt erimeye başlardı. Kontrolden çıkan böyle bir şeyi hiçbir güç durduramaz ve etrafına radyasyon saçan erimiş yakıt yeri bile delerek aşağılara doğru ilerlerdi. Bunun literatürde tek bir adı vardı: Çin sendromu.. 

Tolga paniğe kapılmış gibi görünen arkadaşlarını sakinleştirmek için: 
- Şimdilik merak edilecek bir şey yok arkadaşlar, dedi onlara. 
- Reaktör ısısı normal görünüyor. Pompalar kısa bir sürede tamir edilirse bu olay tatsız bir anı olarak kalır o kadar. 
- Ya kısa sürede yapılmazsa? 

Tolga soruyu soran arkadaşına gülerek baktı:
 -O zaman da Ruslara sorarız. Antalya’ya koşmayı nasıl bildilerse buna dair de bir şey söylerler bize.
 Tekrar kapıya doğru hareketlenirken:
 - Ben pompa dairesine gidiyorum, dedi. 
- Bir şey olursa derhal arayın. 

Kontrol odasından pompa dairesine giden çok uzun bir koridor vardı. Tolga Oraz, zaman zaman koşarak sonunda hedefine ulaşınca arı gibi çalışan mühendisleri ve diğer teknik elemanları gördü. Başlarında kan ter içinde çalışan Rus mühendisi tanıyordu. Heyecanla son durumu sorduğunda alnındaki terleri silen Oleg İvanov ümitsiz konuştu:

 - Ben böyle bir şey görmedim Oraz, diye sızlandı. 
 - Şeytan işi sanki. Görünüşte hiçbir şey yok gibi. Ancak ne yaptıksa çalıştıramıyoruz. Bence hemen reaktörleri kapatın.
 Sıkıntıyla başını sallayan Tolga,
 - Anladım İvanov, dedi. - Yine de başarmanızı dört gözle bekleyeceğim. Oleg’in ümitsizliği devam ediyordu: 
- Umarım…Hemen haber veririm size. 

Aynen geldiği gibi koşarak kontrol odasına varınca birden tüyleri diken diken oldu. Alarmlar çoktan çalmaya başlamıştı. Kontrol odası tekdüze, sinir bozucu bir alarm sesiyle inliyordu. Çılgın gibi gösterge panosuna koştuğunda reaktör ısısının yükselmiş olduğunu görmekte gecikmedi. Geriye dönüp de arkadaşlarının panik dolu yüzlerini görünce “Allahım! Ben ne yapıyorum?” diye mırıldandı. Kendisini hemen toparlamalı ve vakit kaybetmeden harekete geçmeliydi. Panikteki arkadaşlarını sakinleştirmesi de cabası olacaktı. Her şeye rağmen gülümsemeye çalışarak: 

- Arkadaşlar işte beklediğimiz an, diye konuştu. 
- Şu kibirli Ruslara bu işi onlardan iyi yaptığımızı gösterelim. 

(Devamı var)

 

Adınız
Yorumunuz
Hiç yorum yapılmamış.

Diğer Yazıları

AÇLIK SINIRINDA SABRETMEK
2 MARTTAN ÖNCE…
RADİKAL DİNCİ TEHLİKESİ
HÂVİYEDENDÖNÜŞ III
HÂVİYEDEN DÖNÜŞ I
AKKUYU’DA BÜYÜK RİSK!
TARIM YA DA HAYAT MEMAT II
TARIM VEYA HAYAT MEMAT - I
ACI ÇAY II
ACI ÇAY - I
ENFLASYON YA DA HAYAT PAHALILIĞI
(DAS) DIŞA AÇIK SANAYİLEŞMEYİ BAŞARAMADIK!
BİT COİN’DEN TÜRK COİN’E E – PARA
RİZE’DE KAHVE TARIMI OLUR MU?
RİZE HAVA LİMANI AÇILIRKEN
KONUT SEKTÖRÜNDE YANGIN
ESKİ BAHARLARIN ANILARI
RİZE VE GÜBRE ZAMANI
BİZİ PLANSIZLIK YIKTI - II
BİZİ YIKAN PLANSIZLIK OLDU- I
BİR 2 MART ÖYKÜSÜ
ŞEHİRLER VE SİMGELERİ: ÇAY BARDAĞI
KUZEYDEKİ MUHTEMEL SAVAŞ YAYILIRSA RİZE
SAAT BAŞI ARTAN FİYATLAR- HİPERENFLASYON
EVLEN(ME)..
KAÇINILMAZ BİR İHTİYAÇ: RİZE PSİKİATRİ HASTANESİ
HİKÂYE ANLATMA ÖYKÜLE
SOÇİ VE RİZE: BİR MUKAYESE
2022’YE GİRERKEN…
GÜBRE 10 BİN LİRAYI GEÇERSE…
GELECEK RİZE- II TELEFERİK VE DİĞERLERİ
GELECEK RİZE: BÜYÜKŞEHİR BELEDİYESİ
YENİ KONUT KAF DAĞININ ARDINDA
İNŞAATLAR ÖLÜM KAPANI OLMAMALI
KAYIP GEMİLER: KARADENİZ VAPURLARI
EFSANE DOKTORLARDAN BUGÜNLERE
RİZE’DE ALTERNATİF ENERJİLER
HES’TEN RES’E RİZE
KONUT PİYASASINDA NELER DÖNÜYOR?
HER İŞİN BAŞI SAĞLIK
RİZESPOR’UN DERDİ NE?
ÇAYELİNDEN ÖTEYE 2050
HÂLÂ BEN AŞI OLMAM DİYEN VARSA?
RİZE: PARLAK BİR GELECEĞİN KIYISINDA MI?
TÜRKİYE: KAOSLAR ÜLKESİ Mİ, SÜPER GÜÇ MÜ?
GELECEK BİLİM: 2 DÜNYA ARTIK İYİ BİR YER DEĞİL
GELECEK KAVRAMI VE GELECEK BİLİM
ESAS AFET
AFGANLI AKINI VE RİZE
AVRUPA KUPASININ ARDINDAN FUTBOLUN DA VİNCİLERİ: İTALYA
ŞİRİN RİZE’DEN SORUN RİZE’YE – III APART KÖYLER
ŞİRİN RİZE’DEN SORUN RİZE’YE – II
ŞİRİN RİZE’DEN SORUN RİZE’YE- I
RİZE VE EDEBİYAT
KANALİSTANBUL. İSTANBUL NİRE RİZE NİRE
PONTUSYA İDEA – BÖLGEMİZDEKİ SİNSİ TEHLİKE
ÇAYKUR’UN ZARARLARI
10 YIL
100 YIL
RİZE’DE ÇİP ÜRETİMİ: NEDEN OLMASIN?
RİZE BEZİ, FERETİKO VE DİĞERLERİ: ÇAY DIŞI SANAYİİ
KÖMÜRDEN OTOMASYONA: ÇAY SANAYİİNİN SORUNLARI VE GELECEĞİ
RİZE’NİN KADERİ TURİZM Mİ?