DÜNYA'DA TÜRKİYE'DE RİZE'DE GAZETECİ KİM , KİMLER TARİFİ?

Gazeteci mutlaka mektepli mi olmalı? Babıâli’de çalışanların hepsi mavi, sarı, kırmızı kart taşıyanlar mı? Her mürekkeple meşgale olan veya gazete çıkaran gazeteci mi, ya da iki günde bir gazeteciler derneği açıp kapayan mı gazeteci? Gerçek gazeteci olmak için bir veya birkaç kişinin sözlü mülakatından mı geçmek gerekir, yoksa ilkeler doğrultusunda günlük, haftalık olayları tarafsız, ilkeli ve doğru şekilde halka, okurlara aktaran herkes gazeteci sınıfına giriyor mu?

Haber: Bayram Arif TURAN

Bu kararı verecek, ne dünyada ne de Türkiye'de herhangi bir kurum yoktur.

Türkiye’de ve dünyada gazeteci, köşe yazarı ya da muhabir olmak için her zaman resmi bir izin veya belge alma zorunluluğu yoktur. Ancak bazı durumlarda basın kartı gibi belgeler, mesleki faaliyetleri kolaylaştırır. Bu kartlar sahibine yalnızca öncelik sağlar; hiçbir zaman kartı olmayan diğer meslek mensuplarını dışlamaz ya da ikinci sınıf yapmaz.

Site imtiyaz sahibi olmak için ise resmi kayıtla adliyeye bildirim şartı vardır. Hatta daha da ileri giderek maliyeye de kayıt yaptırabilirsin.

"Benim kartım var" deyip, kartı olmayan bu mesleği onurlu ve ilkeli şekilde yapan meslek erbabından hiçbir farkın yoktur. Ne kamu alanında ne de adli alanda bir üstünlük söz konusu değildir. Yine söylüyorum: Sadece öncelik sağlar.

Kendilerini farklı görenler lütfen okusun, araştırsın.

Serbest gazetecilik, blog yazarlığı, köşe yazarlığı ya da muhabirlik gibi işler için bir kurumdan izin ya da resmi belge alma zorunluluğu yoktur.

Hiçbir resmi kurum, siyasi parti veya sivil toplum örgütü bu işle meşgale olan kişiyi sarı, kırmızı, mavi kartı yok diye ötekileştiremez.

Yani isteyen herkes haber yapabilir, yazı yazabilir ve yayınlayabilir.

Basın kartları –yani sarı, kırmızı, mavi kartlar– Cumhurbaşkanlığı İletişim Başkanlığı tarafından belirli koşullar yerine getirildiğinde verilir.

Bu kartları almak, basınla iştigal eden biri için zorunlu değildir. Ancak yukarıda da belirttiğimiz gibi, bazı avantajlar, kolaylıklar ve öncelikler sağlar.

Gazetecilik yapmak için illa bir belgeye ihtiyaç yoktur.

Sarı, kırmızı, yeşil, mavi, siyah, pembe, turuncu kart sahibi olanların da hiçbir ekstra özelliği yoktur. Sadece etkinlik, toplantı, seminer, adli duruşma vb. yerlere girişte öncelik ve kolaylık sağlar. Kartı olmayanlar bu yerlere giremez diye bir kanun da yoktur.

Dünyada Gazetecilik (Genel Durum) nedir, diye baktığımızda:

Gazeteci olmak için hiçbir devletten veya herhangi bir kuruluştan izin almaya ihtiyaç yoktur. Demokratik ülkelerde basın özgürlüğü kapsamında, ilkeler doğrultusunda herkes gazetecilik yapabilir.

Özellikle köşe yazarı, internet gazetecisi veya bağımsız muhabir olarak çalışmak isteyen birinin devletten izin ya da belge alması gerekmez.

Bir de madalyonun diğer yüzü var: Gazete çıkaran ve birkaç kişi çalıştıran, kendilerini farklı görenler de var.

Evet evet, farklısınız doğru. Basın İlan Kurumu’ndan düzenli olarak bu faaliyetten ötürü para alıyorsunuz. Farklılığınız sadece bu. Başka hiçbir özelliğiniz ve farklılığınız yok.

"Yıllardır bu işi yapıyorum", "fotoğraf makinesiyle geziyorum", "çok cepli yelek giyiyorum" demekle gazeteci olunmaz. Böyle bir gelenek veya anane yoktur.

Haaa... Sıkıntı şehirde var mı? Var.

Rize şehrimizde, üslup, davranış, hitap, konuşma gibi konularda basınla ilgili sıkıntılar elbette var. Bunun içinde izleyicisinden tutun, basını yerlere düşürenlere kadar bu konular tartışılır ve bu tarz kişiler ayıklanır.

Amaaaaaa...

Rize’ye at koşturmak isteyen, delikanlı delikanlı konuşanlara da, açıklama yapanlara da demem o ki: Hodri meydan!

Bu yazım, oldukça alt üslupla yazdığım bir yazı oldu, buna da dikkat çekmek isterim. Rize basınında kimse ses çıkarmıyorsa, bu meydan birinin ya da iki kişinin çiftliği veya tekelinde değildir. Nokta.