Rizeli Bayrak'tan Devlet Bahçeli' ye

Devlet Bahçeli' ye 

PKK’nın en yoğun olduğu yıllardı…

Ben o dönem daha askere gitmeden üç yıl üst üste askerlik şubesine gidip doğuda görev almak için dilekçe verdim. Normalde doğuya asker göndermeyen birliklerden sevk çıkınca hemen tecil ettiriyor, bir sonraki dönemi bekliyordum. Çünkü ben orayı istiyordum.

Bir gün dayanamadım, askerlik şubesinde albayın yanına çıktım ve:
“Beni devre kaybı komando olarak doğuya alın!” dedim.

Sicilime baktı ve şöyle söyledi:

“Sen ailenin tek erkek çocuğusun. Anne ya da baban yazılı izin vermezse seni doğuya gönderemeyiz.”

Ben de:

“Babam buna asla imza atmaz.” dedim.

O dönem aileler tek erkek evlatlarını özellikle komando göndermezdi.

Bir hafta sonra beni aradılar. Şubeye gittiğimde albay beni odasına çağır…

Başını kucağıma aldım…

“Dayan kardeşim… Daha Rize’ye döneceğiz…” dedim.

Ama nabzını kontrol ettiğimde…

 Yoktu… 

Orada bayılmışım…

Gözlerimi hastanede açtım. Komutan:

 “Oğlum artık bitirdin. Sen görevini fazlasıyla yaptın.”

dedi.

Ben:

“Gitmem komutanım!”

dedim.

Ama karar kesindi.
28 şehit vermiştik… 
Aralarında Bülent vardı…
Engin vardı…

Ve benim içimde geri dönmeyen bir yan vardı…

Aylar sonra terhis olup uçağa bindim.
Ailemle 3 aydır konuşmuyordum.

Annem telefonda ağlamıştı…
Ben sevinçten sandım. 

Trabzon’a indim…

Kapıdan çıktım…

Kalabalık vardı ama babam yoktu…

O an öğrendim…

Benim için üzülmekten, kahırlanmaktan kalbi dayanmadı.
Babam… ÖLMÜŞTÜ… 

Ayaklarımın bağı çözüldü…
Dizlerimin üzerine çöktüm…

Ve sadece şunu söyleyebildim:

“Baba... Keşke helallik isteyebilseydim…”

Yıllar geçti…

Bu satırları yazarken bile…

Aynı acıyı hissediyorum… 
Ruhun şad olsun canım babam…
Yattığın yer cennet olsun… 
Vatan için ölmek değil, yaşayanlara bıraktığı acı daha ağırdır… 

Ben İmralı’ya gitmek için değil…
Şırnak’a, Irak sınırına, mayına, helikoptere, operasyona…
Vatanımın namusuna dokunanlara hesap sormaya gittim.

Biz oraya boyun eğmeye gitmedik.
Biz oraya bayrağı eğdirmemeye gittik.

O yüzden…

Biz İmralı’ya gitmiyoruz.
 Biz teröristle masa kurmuyoruz.
 Biz ihanetle pazarlık etmiyoruz.

Sen gitmek istiyorsan, buyur git…
Ama şunu unutma:

Biz o kapıyı açmadık.
Açılmasın diye can verdik.

Bizim gittiğimiz yerin adı şeref,
Seninkinin adı siyaset oyunlarıysa,
O yolun sonu milletin hafızasında kara bir lekedir.

Ve bilsinler ki:

Biz bu vatanı masa başında değil, şehitlerimizin kanıyla mühürledik.

Muhittin Bayrak