SEN BİR EŞŞEK ARIYORDUN AL SANA İKİ EŞŞEK

Şeyhin birisi ders verirken, eşeğini kaybeden bir bedevi oraya gelir.

Orda ki cemaati görür ve hocaya,

-Efendim ben eşeğimi kaybettim, cemaatinizden gören, bilen varmıdır diye bir sorar mısınız? der.

Şeyh: otur yanıma der ve 

“ Ey cemaat içinizde aşık olmayan, sevgi nedir bilmeyen var ise ayağa kalksın” der. 

Birisi kalkar ve,

“ben aşk nedir sevgi nedir bilmem” der.

Bir kişi daha kalkar ve 

“ben ömrümde aşık da olmadım aşk nedirde bilmem, sevmedim, sevgiyide bilmem der.

Şeyh: Bedeviye 

“ Sen bir eşek arıyordun, al sana iki tane eşek buluverdim, istediğin gibi kullan ” der.

                          ***

2024 yılı bitmeden 2025 yılına sevgi ve aşk ile girme adına  çaba gösterin.

Sevginin birçok türü var,  bir arkadaş için bir dost için hissettiğimiz sevgi… 

Bir kuşa, bir taşa, bir çiçeğe...

Allah’ın yarattığı her canlıya, 

(İstisnalar olabilir)

Sevme eylemi beynin serotonin salgılanmasıyla oluşuyor.

Bu bazen bir insanın gözünün içine derin derin bakarken, bazen bir kedinin miyavlamasıyla, bazen sevdiğiniz bir yemeği yaparken-yerken ortaya çıkıyor. 

Peki nasıl sevmeli ?

Öncelikle, sevmeyi “ödev” gibi mi görmekteyiz? 

Yani  “gerçekten” yürekten sevebiliyor muyuz? 

Tabi ki zaman, yaşanmışlık ve hayat şartları bizi bir yerlere getiriyor ama bir Pazar günü elele yürümek varken sadece saatlerce susarak telefona bakarak o kişi ile hiçbir iletişim kurmadan sadece çift olduğunuzdan mı zaman geçirmektesiniz? 

Bu sevmek olabilir mi bu sevmek halinin bir türü olabilir mi?

Bence değil, olmamalı. Neyse biz güzel taraftan bakalım.  Sevin... Daha ömrünüz varken, daha çok erkenken sevin.. 

Bir süre sonra bakıyorsunuz ya ömür bitiyor ya da her şey için çok geç oluyor. Bu yüzden sevin. İnsan sevmeye başladı mı yaşamaya ve yaşatmaya da başlar.

Sevmek dediysem, gercek sevgiden bahsediyorum. Geçici bir hevesten bahsetmiyorum.

Sevmek; şiirlerin, şarkıların türkülerin anlatmakta aciz kalacağı bir duygu selidir…

Sevmek; bazen bir rüya, bazen bir “Hülya” dır.

“Hülya” neden böyle demeden sevin !

Sevmenin en yüce ifadesine; bazen bir Karacaoğlan güzellemesinde, bazen bir Yunus şiirinde, bazen bir Dadaloğlu koçaklamasında, bazen Barış Manço’nun bir şarkısında, bazen bir neyin inlemesinde, bazen bir kemanın figanında, bazen bir annenin çocuğunu doğururken attığı çığlıklarda, bazen ailesinin rızkını kazanmak için çalışan işçinin ellerinde, bazen bir öğretmenin tebeşirli parmaklarında, bazen maden kazasında evladını yitiren babanın delik ayakkabılarında, bazen annesinin cenaze namazında dua eden  evladın dudaklarında, bazen acıların en büyüğünü evlat acısını yaşayan annelerin döktükleri gözyaşlarında, bazen düşmana saldıran bir Mehmetçiğin “Allah Allah” nidalarında rastlanabilir… 

Sevin;

Sevdiğinize sımsıkı sarılın, bırakmayın. O uzun saçlarını sevin, aynaya bakmasını sevin, temizlik yapmasını sevin. 

Her gün balkon yıkamasını, yıkadığı balkonda zevkle kahvesini yudumlamasını sevin.

Menemen yapmak için soğanları doğrarken buğulanan gözlerini sevin. 

Kahvaltı hazırlarken, masa kurarken, yemek yaparken söylediği şarkılardaki neşeli sesi sevin. Zamansız ve anlamsız yaptığı hareketleri sevin. Hatta şaşı bile olsa size bakan gözlerini sevin :)

Hayatınız anlam kazanır sevince !

Hayata daha güzel bakmaya başlayın. 

Ben sevginin insanları değiştirdiğine çok fazla inanıyorum. Ama bu sevginin her zaman kıymetini bilmek gerek. 

Kırmadan, dökmeden güzel bir şekilde sevmek gerek. 

Dünyadaki birçok kötülüğün ve sorunun panzehiri sevgidir. Ve en önemlisi de sevdikleriniz yanınızdayken onlara bunu sık sık söyleyin geç olmadan.

Materyalizmin zirve yaptığı ve her şeyin hızla tüketildiği günümüzde sevgi kavramının içi de boşaltıldı. Hızla tüketilen sevgiler insanları kalıcı mutsuzluklara itti. Doyumsuz, tatmin olmayan bireylerin mutsuzluklarından ayrılıklar doğdu. Hiç bir şeyden mutlu olmayan, sevmeyi beceremeyen insan kitleleri ortaya çıktı. 

Yüreğinizi açın ve sevin. Karşılıksız, hiç bir hesap yapmadan sevin.

Ona biricik olduğunu hissettirin.

Severken HİSSETTİRİN, YAŞAYIN ve YAŞATIN mutlaka !

Mustafa BARIŞ ÖZTÜRK