Karaahmetoğlu: Hukuk önünde ayrıcalıklı sınıf yaratılmamalıdır.”

Rizeli ünlü Av. Hüseyin Karaahmetoğlu, TBMM'de 11 Kasım 2026 itibarıyla bekleyen 1.096 dokunulmazlık dosyasına dikkat çekerek, kişisel suçların dokunulmazlık arkasına sığınmaması gerektiğini belirtti ve Anayasa'nın 83. maddesinin yeniden düzenlenmesini istedi.

Av. Hüseyin Karaahmetoğlu’ndan dokunulmazlık sistemine eleştiri: “Hukuk önünde ayrıcalıklı sınıf yaratılmamalıdır.”

Bir yurttaş, işlediği iddia edilen bir suç nedeniyle adli sürecin muhatabı olurken, aynı iddiayla karşı karşıya kalan bir milletvekilinin yıllarca yargı önüne çıkarılamaması yalnızca hukuki değil, aynı zamanda vicdani bir sorundur. Adalet duygusu, makam ve unvanlara göre değişen kurallarla değil, herkes için eşit uygulanan hukukla ayakta kalır.

Av. Hüseyin Karaahmetoğlu, milletvekili dokunulmazlığının milletvekillerinin yasama görevlerini baskı ve tehdit altında kalmadan yerine getirebilmelerini güvence altına alan anayasal bir kurum olduğunu, ancak bu güvencenin kişisel suçlar bakımından ayrıcalığa dönüştürülmemesi gerektiğini belirterek şu değerlendirmelerde bulundu. Milletvekili dokunulmazlığı, milletvekillerine kişisel suçlar bakımından ceza sorumsuzluğu sağlamak veya onları hukukun üzerinde tutmak amacıyla kullanılamaz.Milletvekili dokunulmazlığı yasama faaliyetini korumalı; milletvekilinin göreviyle ilgisi bulunmayan kişisel suçların soruşturulmasını ve yargılanmasını engelleyen bir kalkana dönüşmemelidir.

AV.HÜSEYİN KARAAHMETOĞLU, TBMM’DE 1.096 DOKUNULMAZLIK DOSYASI BEKLİYOR. BU SAYI CİDDİ BİR SAYIDIR. 

Dokunulmazlık tartışmasının yalnızca teorik bir anayasa tartışması olmadığını gösteren çarpıcı bir tablo da Türkiye Büyük Millet Meclisi’nde bekleyen dosya sayısıdır.

Av.Hüseyin Karaahmetoğlu, 11 Kasım 2026 tarihi itibarıyla TBMM Anayasa ve Adalet Komisyonu üyelerinden oluşan Karma Komisyonda yaklaşık 150 milletvekiline ait toplam 1.096 dokunulmazlık dosyası işlem beklemektedir. Bu dosyaların 692’sinin önceki yasama döneminden devredilmiş olması ise meselenin boyutunu daha da dikkat çekici hâle getirmektedir.

TBMM Başkanı Numan Kurtulmuş da 28 Eylül 2026 tarihinde yaptığı açıklamada, Karma Komisyonda 1.096 dokunulmazlık dosyası bulunduğunu ifade etmiştir.Bu rakamlar karşısında şu soruların sorulması kaçınılmazdır.

Yaklaşık 150 milletvekili hakkında düzenlenen 1.096 dosya neden sonuçlandırılmamaktadır.Önceki yasama döneminden devreden 692 dosyanın yıllardır beklemesinin gerekçesi nedir? Dokunulmazlık dosyalarının değerlendirilmesinde bütün siyasi partilere eşit davranılmakta mıdır?

Meclis çoğunluğu, bu dosyaların sonuçlandırılmasında siyasi bir takdir mekanizması olarak mı hareket etmektedir? Hakkında kişisel suç iddiaları bulunan milletvekillerinin yargılanmasının önündeki anayasal engeller ne zaman yeniden düzenlenecektir?

Av.Hüseyin Karaahmetoğlu, Elbette hakkında fezleke bulunan hiçbir milletvekili, yalnızca bu nedenle suçlu kabul edilemez. Suçluluk ancak bağımsız ve tarafsız mahkemelerin kararıyla belirlenebilir. Ancak binlerce değil, 1.096 ayrı dosyanın Meclis bünyesinde beklemesi de görmezden gelinebilecek bir durum değildir.Bu tablo, milletvekili dokunulmazlığının kapsamının ve uygulanma biçiminin yeniden değerlendirilmesi gerektiğini açıkça ortaya koymaktadır.

YASAMA SORUMSUZLUĞU İLE YASAMA DOKUNULMAZLIĞI AYNI ŞEY DEĞİLDİR

Bu noktada yasama sorumsuzluğu ile yasama dokunulmazlığı arasındaki farkın açık biçimde ortaya konulması gerekir.

Anayasa’nın 83. maddesinin birinci fıkrasına göre milletvekilleri, Meclis çalışmalarındaki oy ve sözlerinden, Mecliste ileri sürdükleri düşüncelerden ve bunları Meclis dışında tekrarlamaktan veya açığa vurmaktan sorumlu tutulamazlar.

Sürekli nitelikteki bu güvence, milletvekilinin yasama faaliyeti kapsamındaki düşünce ve oyları nedeniyle cezai, hukuki veya siyasi baskıya maruz bırakılmasını önlemeyi amaçlar.

Yasama dokunulmazlığı ise milletvekillerinin görevleriyle ilgisi bulunmayan suçlar bakımından soruşturma ve kovuşturma işlemlerine karşı sahip oldukları geçici usul güvencesidir.

Anayasa’nın 83. maddesine göre seçimden önce veya sonra bir suç işlediği ileri sürülen milletvekili, Meclisin kararı olmadıkça tutulamaz, sorguya çekilemez, tutuklanamaz ve yargılanamaz.

Bu koruma, milletvekilliği sıfatı devam ettiği sürece uygulanan bir usul güvencesidir; suçun işlendiği yönünde kesin bir ceza sorumsuzluğu anlamına gelmez.

Anayasa’da ağır cezayı gerektiren suçüstü hâli ile seçimden önce soruşturmasına başlanmış olmak kaydıyla Anayasa’nın 14. maddesi kapsamındaki durumlar bakımından istisnalar da öngörülmüştür. Ancak bu hükümlerin uygulamada belirsizlik ve farklı yorumlara yol açmaması; kişi özgürlüğü, adil yargılanma hakkı ve hukuk devleti ilkeleriyle uyumlu, açık ve öngörülebilir kurallara bağlanması gerekir.

Karaahmetoğlu, milletvekillerinin Meclis kürsüsündeki konuşmaları ve kullandıkları oylar nedeniyle baskı altına alınmaması gerektiğini vurgulayarak şu ifadeleri kullandı:

“Milletvekilleri Meclis kürsüsündeki konuşmaları ve kullandıkları oylar nedeniyle baskı altına alınmamalıdır. Buna kimsenin itirazı olamaz. Ancak rüşvet, yolsuzluk, dolandırıcılık, yaralama, cinsel taciz veya başka bir kişisel suç iddiasıyla karşı karşıya kalan milletvekilinin, yalnızca milletvekili olduğu için yargı önüne çıkarılamaması kabul edilemez.

Bir milletvekili hakkında bu tür ciddi iddialar varsa, bunların milletvekilliği sona erene kadar bekletilmesi toplumun adalet duygusunu zedelemekte; milletvekilliğinin yenilenmesi hâlinde ise yargılama sürecini daha da uzatabilmektedir.”

Bununla birlikte amaç, milletvekillerini siyasi baskılara açık hâle getirmek değildir. Siyasi saiklerle yürütülebilecek soruşturmalara karşı etkili hukuki güvenceler korunmalıdır. Ancak bu güvencelerin yolu, kişisel suç iddialarını bütünüyle yargı denetimi dışında bırakmak değil; soruşturma ve kovuşturma süreçlerinin bağımsız, tarafsız ve kanunla kurulmuş mahkemeler tarafından yürütülmesini sağlamaktır.

Dokunulmazlığın kaldırılmasının milletvekilinin suçlu olduğu anlamına gelmediğini belirten Karaahmetoğlu, bu işlemin yalnızca yargı makamlarının soruşturma ve kovuşturma işlemlerini yürütmesinin önünü açtığını ifade etti. Suçluluk veya suçsuzluk konusunda karar verme yetkisi bağımsız ve tarafsız mahkemelere aittir.

Bu nedenle dokunulmazlığın kaldırılması taleplerinin siyasi çoğunluğun keyfî takdirine bırakılması da ciddi sorunlara yol açabilir. Mecliste bekleyen dosyalar, bütün siyasi partilere mensup milletvekilleri bakımından eşit ve objektif ölçütlerle değerlendirilmelidir.

Adalet Bakanı Sayın Akın Gürlek’in TBMM bütçe görüşmeleri sırasında bir milletvekiline yönelik olarak, “Gel, ikimizin de dokunulmazlığını kaldıralım” şeklindeki teklifinin de bu çerçevede değerlendirilmesi gerekir. Dokunulmazlığın kaldırılması kişisel bir meydan okuma veya siyasi bir pazarlık konusu olmamalıdır.

Esas olan, bütün milletvekilleri bakımından aynı kuralların uygulanması ve yasama dokunulmazlığının yalnızca yasama faaliyetini koruyacak şekilde düzenlenmesidir.

ANAYASA’NIN 83. MADDESİ YENİDEN DÜZENLENMELİDİR

Av.Hüseyin Karaahmetoğlu, Bu nedenle Anayasa’nın 83. maddesi yeniden ele alınmalıdır. Yasama sorumsuzluğu kesin ve güçlü biçimde korunmalı; buna karşılık milletvekilinin göreviyle ilgisi bulunmayan kişisel suçlar bakımından soruşturma ve kovuşturmanın siyasi makamların keyfî takdirine bağlı olmaksızın yürütülebileceği, açık, öngörülebilir ve yargısal denetime tabi bir sistem kurulmalıdır.

Hiçbir siyasi parti veya siyasi çoğunluk, kişisel suç iddialarını koruma ya da cezalandırma aracı olarak kullanamamalıdır.

Karaahmetoğlu, milletvekilliğinin bir ayrıcalık makamı değil, millete hizmet etme sorumluluğu olduğunu belirterek sözlerini şöyle sürdürdü:

“Halkın oyuyla seçilmiş olmak, kişiye suç işleme özgürlüğü vermez. Hiç kimse siyasi kimliğinin, makamının veya unvanının arkasına sığınarak hukuk karşısında ayrıcalık talep etmemelidir.

Demokrasi, seçilmişlerin hesap vermediği bir sistem değildir. Demokrasi, seçilmişlerin de seçenler gibi hukuk kurallarına tabi olduğu bir yönetim biçimidir.

Türkiye’nin ihtiyacı olan şey, kişilere ve makamlara göre değişen bir hukuk sistemi değil, herkes için eşit uygulanan adalettir. Yurttaşın devlete ve yargıya güveni, yalnızca suçluların cezalandırılmasıyla değil, suç isnadı karşısında herkesin aynı usule tabi tutulmasıyla güçlenir.

Unutulmamalıdır ki yasama sorumsuzluğu, milletvekilinin düşüncelerini ve oylarını özgürce açıklayabilmesinin güvencesidir. Yasama dokunulmazlığı ise milletvekilinin kişisel suçlardan dolayı hiçbir zaman yargılanamayacağı anlamına gelmez; yalnızca yargısal işlemlerin milletvekilliği süresince belirli anayasal usullere bağlanmasını ifade eder.

Karaahmetoğlu, Anayasa’nın 83. maddesi, yasama sorumsuzluğunu koruyacak; ancak milletvekillerinin görevleriyle ilgisi bulunmayan kişisel suçlardan dolayı yargılanmalarını gereksiz biçimde geciktirmeyecek şekilde yeniden düzenlenmelidir. Dokunulmazlığın kaldırılması süreçleri objektif, şeffaf ve yargısal denetime açık hâle getirilmelidir.Çünkü hukuk devletinde asıl dokunulmaz olan makamlar değil; hukukun üstünlüğü, insan onuru ve adalet duygusudur.

Milletvekili dokunulmazlığı da ancak bu ilkelere hizmet ettiği ölçüde meşrudur. Aksi hâlde halkın temsilcilerini koruması gereken anayasal güvence, halkın adalet talebinin önüne dikilen bir duvara dönüşür.”