İBA HOCA (MUSTAFA YAZICI) Yaratanın lütfü, Cumhuriyetin Rize iline armağanı çayı usulüne uygun toplamayan, bir de geçmişini unutanların durumu Güneysulu İba Hoca’yı (Mustafa Yazıcı) üzer ve bu durumu anlatan  güzel bir şiir kaleme alır. Ey Gidi Yeşil Rize (Zamanla bazı anlatımlarda Ah Gidi Yeşil Rize) şiiri bir sosyal değişimin anlatımıdır.  İba Hoca; 1910 yılında Yenicami Köyünde doğdu. Küçük yaşlarda kendi mahallesindeki mescitte hafızlığa başladı. Hafızlığı bitirdikten sonra senelerce kendi köyündeki bu mescitte görev yaptı. Bir süre İstanbul`da sandalcılık yaptıktan sonra yine köyündeki camiye döndü. Görevi esnasında Rize`de görev yapan meşhur hocalardan sürekli dini dersler alarak ilmi bilgisini ilerletti. Çayeli Büyükköy Merkez Camiinde yedi sene imamlık yaptıktan sonra yine köyüne döndü ve Adacami Merkez Camisinde 14 sene imamlık yaptı.1981 yılında 71 yaşında iken vefat etti. İba Hoca`nın 1978 Yılında yazmış olduğu "Ah Gidi Yeşil Rize" şiiri dini ilminin yanında, edebi ilmini de açık açık yansıtmaktadır. Bu güzel şiiri yazarının sözlerine sadık kalarak senlendirdim ve sizlerle paylaşmak istedim.  HEY GİDİ YEŞİL RİZE Ah gidi seni Rize, çaydan aldın adını  Gülüyor memleketin erkeği ve kadını  Çok senelerden evvel yetiştin derdimize  Taze tomurcukların neler bahşetti bize  Gelinlerin boynuna taktın beşi birlikler  Kızların kollarını doldurdun bilezikler  Süsledin yamaçları cennet oldu bu yerler  Saymakla bitiremem daha neler var neler  Seni yaşatmak için dikkatli olmalıyız  Taze filizlerini sepete koymalıyız  Yabancı maddeleri, yahut kart yaprakları  Sakın katma hemşehrim, koca koca sapları  Yerliye, yabancıya sevdirmeli bu malı  Rengi, kokusu güzel, randımanlı olmalı  İdareciler işe çok titiz davranmalı  O biçim adamları kantara almamalı  Bu mübarek nimetin kadrini bilmeliyiz  Dünyadan hırsızlığın kökünü silmeliyiz  Eğer ihmal edersek kıyarız kendimize  Neme lazımcılığın zararı hepimize  O bizdendir, değildir adam kayırmamalı  Partilidir değildir, zümre ayırmamalı  Yol, köprü, hasenata bakanlarımız azdır  Azından anlayana sivri sinekler sazdır   Evvelce var mı idi bu rahatlık, bu para  Hanımda, erkeğinde düşünce kara kara  Çarığın deliğini şokalilan tıkardık  Kirli çamaşırları kül suyunda yıkardık Baban getiremezdi yarım kalıp sabunu  Kalçasını soyardı giydiği iplik donu  Buğday ekmeği bulsan verirdin hastalara  Omuz üstü bakardın şekerli pastalara  Yüz paralık iç yağı atabilsen kazana  Şekeri bulabilsen saklardın ramazana  Şimdi evde radyosu, çamaşır makinası  Gardrobu, koltuğu, somyalı karyolası  Milangazı da aldı, çifter çifter halısı  Ne bu israf sefahat! Sanki Newyork valisi  Daha neler var neler, işte sayayım bakın  Her düğünde atılır mermiler bine yakın  Takaruf on beş ateş atılır da atılır  Bunların arasına bombalar da katılır  Bu kadar bomba, mermi nerelerde satılır  Arayan soran yoktur, desem kime çatılır  İstersen anlatayım daha da berbatını  Meyhaneciye sorun rakı sarfiyatını  Kırk sene evvelini çabuk unuttun neden?  İnanmazsan sor da bak sağ değil midir deden?   Bu gidişle acaba gidiyoruz nereye?  Yıkılır her şeyimiz, boğuluruz dereye  Kapıldık sosyeteye, eskileri unuttuk  Bu hal böyle giderse hepimiz hapı yuttuk. Mustafa Kar’ın “Kapandı gitti çağı”, İba Hoca’nın Hey Gidi Yeşil Rize şiirleri Rize Halk Kültürünün en güzel örnekleridir. Bu şiirleri yazarından söz etmeden kullanmak kul hakkıdır.