​Rize’nin sokaklarında, köylerinde ve çay alım yerlerinde bugünlerde tek bir ortak ses yükseliyor: Sitem ve çaresizlik. Binbir emekle, dik yamaçlarda çay toplayan üreticilerin helal emeği, alım merkezlerinde yaşanan koordinasyon eksiklikleri nedeniyle risk altında. Çay alım merkezlerinde biriken ürünlerin zamanında nakledilememesi, hem kalitenin düşmesine hem de üreticinin geleceğinin belirsizliğe gömülmesine yol açıyor. ​Lojistik Süreçlerde Yaşanan Tıkanıklıklar ​Peki, milyonlarca liralık kamu zararına ve üretici mağduriyetine yol açan bu lojistik sorunların temelinde ne yatıyor? ​İhale ve İstihdam Problemleri: Yükleme ve nakliye işlerinin yönetiminde işletilen süreçler, şartnamelerdeki uyuşmazlıklar ve iş gücü planlamasındaki hatalar nedeniyle sekteye uğramış durumda. Yerli iş gücü vurgusu yapılmasına rağmen, sahada yaşanan organizasyon bozuklukları ve yetersiz doldurma ekipleri süreci kilitlemiş vaziyette. ​Nakliyeci ve Üretici Karşı Karşıya: Kamyoncular alım merkezlerinde uzun süreler beklemek zorunda kalıyor, doldurma ekiplerinin yetersizliği nedeniyle nakliyeciler ile üreticiler karşı karşıya geliyor. ​Yanlış Hasat Stratejileri: Üreticiye "hasada ara verin" veya "yavaş toplayın" yönünde yapılan telkinler, çayın kalitesini, kalibresini ve bölgenin marka değerini olumsuz etkiliyor. Çay torbada veya dalında bekledikçe kartlaşıyor, suyunu kaybediyor ve kilo kaybına uğruyor. ​Özel Sektör ve Taban Fiyat Makası ​Üretici her geçen dakika fireden dolayı ekonomik kayıp yaşarken, alım kapasitelerinin yetersizliği nedeniyle serbest piyasada fiyatlar taban fiyatın oldukça altına geriliyor. Devletin belirlediği taban fiyatın altında yapılan alımlara karşı etkin bir denetim mekanizmasının işletilmemesi, üreticiyi özel sektörün insafına mahkum ediyor. Fabrikalarda ve alım yerlerinde günlerce bekletilerek niteliğini kaybeden her bir kilo yaş çay, hem milli servete hem de üreticinin cebine doğrudan zarar olarak yansıyor. ​Sorumluluk ve Vicdan Muhasebesi ​Bugün gelinen noktada yapılması gereken tek bir şey vardır: Popülist söylemleri bir kenara bırakıp sahadaki gerçeklerle yüzleşmek. ​Üreticinin gece gündüz demeden var ettiği o kutsal emeği görmezden gelenleri, çay üreticisini çaresiz bırakıp piyasa koşullarına mahkum eden yönetim anlayışını, bölgenin can damarı olan çay sektörünü bu işlemez hale getiren kurumsal basiretsizliği ve alım merkezlerinde ürünlerin çürümesine göz yumarak kamuyu zarara uğratan tüm kararları önce kamuoyunun vicdanına, sonra da Allah’a havale ediyoruz. ​​Alın terinin, toprağın ve geleceğin korunması için yetkililerin bir an önce üreticinin feryadına kulak vermesi ve operasyonel hataları düzeltmesi elzemdir.