İnsanı öyle bir noktaya getiriyorlar ki, tüm emeklerinden çıldırır gibi kaçası geliyor. O yüzden bu söz, kulağa basit gibi gelse de oldukça sağlam bir hayat felsefesi: "Baktın olmuyor, bakmayacaksın." Çok doğru bir hayat felsefesi. Olmuyor ise vardır bir hayır deyip yoluna devam edeceksin. Ya hayrı seçeceksin ya da sepetten bir hıyar seçeceksin.  Metaforlarım üzerinde hâlâ düşünüyorum. En iyisini ben de hâlâ seçemedim. Her şey inadına üst üste geliyor. Artık hayatın zorlama seviyesi şu günlerde rekor seviyeye çıkmış durumda. Üzerine bir de normal yaşamak sanki kolaymış gibi sepetteki hıyarlar da artık sıkıntı çıkarıyor. Bu arada doğrusu salatalık değil "hıyar". Hıyar kaba bir söylem diye kabul edilmemiş ve "bu salataya konan bir sebze lütfen buna hıyar demeyiniz" diye ismini "salatalık" olarak değiştirmişler.  Kimi kandırıyoruz? Hıyarları mı? Sebzenin ismi "hıyar" diye ne yapsın ki daha fazla? Sebzenin ne suçu var? İsmi değişince saygınlığı nasıl artacak? Performansı zaten en fazla salataya katılmak. Bu sebzenin yüzde 97'si su, yüzde 3'ü de karakter. O yüzde 3 ile gayet iyi bir karakter oturtmuş ve iyi bir hayat yaşıyor bence. Bu yüzde 3'lük oran ile karakter oturtamayan insanlar var İlla bir evrilme ve şekil almaya zorlanıyor zavallı sebzecik. Ne yapsın ki yeşil sebzecik terapiye yollayıp karakterini mi değiştirelim.  Hayat artık sebzelere de zor. Bazı insanların gelişmeyen karakterleri yüzünden bizim yaşam kalitemize zarar geliyor. Olmuyorsa olmuyor. Sepetten bir hıyar seçeyim de bari kendime cacık yapayım 'ferah ferah'.  Bir noktadan sonra artık bırakıp “kolay gelsin” diyerek kendi yolumuza gitmemiz lazım. Tutup da hayatı daha fazla zorlayarak kendimize zorluk eklemenin anlamı yok. Çünkü hayat zaten zor. Hıyar olsan da zor. Cacık yapsan da zor. Ama zor olanı kolaylaştıran, senin kendine kattığın serinliktir.