Tanışıklıktan dostluğa, dostluktan kardeşliğe uzanan gerçek bir hikâyedir bu. Bir araya gelip birbirimizi yakından tanıdığımızda gördük ki, meğer ne çok ortak yanımız varmış.  Kamu yönetiminde üst düzey makamlarda görev yapmış, yapmakta olan hemşehrilerimizi Rize ortak paydasında buluşturmanın, tanıştırmanın, kaynaştırmanın adresi Rize Grubu.   Ankara’da uzun yıllardır (17 yıl), hiç aksatmadan her ay bir sofra kurulur mektepli Rizelileri bir araya getiren. Tıpkı Rize yaylalarındaki bin bir çeşit kır çiçeklerinden oluşan buket misali. Her birinin rengi farklı, kokusu farklı, aroması değişik ama uyum içinde bir güzel tablo. Her çiçeğin ayrı bir yeri var, ayrı bir güzelliği. Biri olmazsa diğerleri eksik.   Rize’nin yeşil coğrafyasında çiçekler nasıl uyum içindeyse, Rize Grubu’nda da işte öyle. Rize Grubu, Rizeli bürokrat ve akademisyenlerden oluşan mükemmel bir birliktelik. Nisan 2026’da 204.Buluşmasını gerçekleştirecek. Dile kolay, 204 Ay hiç ara vermeden, kesintisiz yemekte bir araya gelmek. Buluşmalar her ay muazzam bir organizasyonla, Başkentin en nezih tesislerinden birinde gerçekleştiriliyor.  Tamamen gönüllülük esasına dayanan bu buluşmalar, Rizeli bürokrat ve akademisyenler için, bir tutku halini almış. Öyle ki, buluşma tarihine rastlayan Çin seyahatine bu nedenle katılmayanlar bile olmuş.  Ankara’nın resmiyetten kaynaklanan soğukluğunu, mesafeli duruşunu, bir nebze olsun yumuşatmış, her meslekten belli kademedeki Rizelileri bir araya getirmeyi ve bir arada tutmayı başarmış örnek bir yapı Rize Grubu. 2026 Yılı itibariyle 203 kişinin yer aldığı Rize Grubu’nda, bakan, milletvekili, bakan yardımcısı, yargıtay-danıştay üyesi, büyükelçi, hakim-savcı, general, genel müdür, genel müdür yardımcısı, profesör, doçent olmak üzere, çoğunlukla daire başkanı ve üstündeki Rizeli kamu yöneticileri yer almaktadır. Grup, üst düzey makam sahibi Rizelilerden oluşsa da, grup buluşmalarında bu güne kadar makamlar hiç öne çıkarılmadı, protokol hiç uygulanmadı. Öyle ki, yıllık programlar dahilinde her ay yapılan buluşmalar öncesi, ev sahipliği yapan kişiler, unvan ve makam gözetmeden, sekreter ve özel kalemi devreye sokmadan, bizzat kendileri, grup mensuplarını tek tek arayarak buluşmaya davet ediyorlar. Bu güne kadar hiç kimsenin, kurumun, himayesi ve sponsorluğu kabul edilmedi. Her ay bir program dahilinde, gruptan belli kişiler masrafları gönüllü olarak üstlendi. Bakan da ödeme yaptı, büyükelçi de. Mahkeme başkanı da hesap ödedi, başsavcı da, prensip gereği kimse kimseye yük olmadı. Buluşmalar ne sağladı; buluşmalar Rizeli bürokrat ve akademisyenlerin birbirlerini yakından tanımasına ortam hazırladı. Rizeli bürokratlar arasında dayanışmayı artırdı. Kimin nerede görev yaptığı bilindi. Bir sorun olduğunda aranabilecek yetkin kişileri çoğalttı. Rize’nin büyük projeleri için gündem oluşturuldu, Ankara’da yalnız olunmadığını gösterdi. Genç bürokratları, tecrübelilerle buluşturdu. Hemşehri dayanışmasının, birlikteliğinin yeni bir versiyonunu ortaya koydu. Bütün bunlara rağmen, elbette ki daha birçok şey yapılması mümkündür. Bu yapı geliştirilip daha fonksiyonel hale getirilebilir. Bu anlamda yapıcı eleştiriler yol gösterici olabilir.  Rize Grubu’nda, yengeç sendromu, “yukarı çıkmaya çalışanı aşağı çekmek” yerine, “aşağıdakini yukarı çekmek” şeklinde değiştirilmiş, değiştirilmeye çalışılmaktadır. Yine de eleştirmek isteyenlere bir sözümüz var. “Karanlığa sövmektense bir mum yakmalı” bir mum da siz yakın.