15 senelik emekli, bekâr olan arkadaşımı böyle gördüğümde çok şaşırmıştım. Önceleri kılık kiyafetine çok dikkat eden, bakımlı bir insandı. Halbuki şimdi çökmüş, beti benzi sararmış, elbiseleri pejmürde, bir haftalık sakallı, ezik bir insan haline gelmişti. Ayağında eski bir spor ayakkabısı vardı. Hafif bir yağmur yağdığından ayakları su içinde gezdiğinden emindim.  Çekinerek neler olduğunu sorduğumda önce söylemek  istemedi ama sonra sesi titreyerek konuştu “ Sorma abi. Halim perişan. Birkaç tane kredi kartım vardı; hepsine son limitine kadar borçlandım. Tüm maaşım bunların asgari ödemesine gidiyor. Sağdan soldan para dilenerek yaşıyorum. Kirayı ödeyemedim ev sahibi çıkardı. Küçük bir dükkan kiraladım orda yatıp kalkıyorum”. İçim de nasıl cız etmişti.  Sonsuz bir para kaynağı olarak düşünüp, hesapsız kitapsız alış-veriş yaptığımız banka kredi kartları, günün birinde artık ödenemez bir hale gelmekte, tüm gelirimizi adeta sülük gibi emerek nihayetinde örnekteki gibi bir sefalete yol açmaktadır. Satacak bir şeyiniz olsa elden çıkarıp bu zilletten kurtulmak mümkün. Ancak kumar veya içki bağımlılığına benzeyen bu illetten çok fazla kurtuluş ümidi de yok. Çünkü başta gıda enflasyonu olmak üzere 2018’den beri gemi azıya almış bir şekilde süregelen enflasyona gelirlerimiz ayak uyduramıyor. Hele bir de eşyalarınızı yenilemek, eskiyip dökülen evini tadilat yaptırmak, kiraya çıkmak, veya ciddi bir hastalık gibi para değirmenleri araya girdiğinde kartlara yüklenmek elzem haline geliyor. Toplum bu yüzden bırak yurt içi-yurt dışı seyahati, memleketine bile gidemez halde. Çocuğunu okutamıyanlar var. Hele evlilik çağında kızınız veya oğlunuz varsa acınacak bir hale düşeceksiniz demektir. İşte o zaman da dayan kredi kartına veya ödeme gücünü- yeteneğini düşünmeden ihtiyaç kredisi çek! Öyle bir zaman geliyor ki bir karttan para çekip öbürünün asgarisini yatırıyor (Takla attırmak), tüm limitler dolup, aylık gelir artık “organ yetmezliği” gösterince bizim arkadaşın durumuna düşebiliyorsun! Bazı yorumcular buna “milleti bir şekilde teslim almak” veya “milli çöküş” adını veriyor. Çok da haksız değiller. Çünkü bankaların çoğu yabancı artık. Yerli sermayeli olanların ve hatta devlet bankalarının ipi de bir ölçüde uluslararası finans tekellerinin elinde! Bu nedenle hem kişisel, hem de ülke bazında “milli çöküş” yaşamamak için: Mutlaka ama mutlaka kredi kartı/aylık gelir dengesine göre hareket etmeliyiz. . Kredi kartını bir borçlanma aracı değil, bir ödeme aracı olarak düşünmeliyiz. . Asgari ödeme, bir karttan para çekip öbürünü kapatma tuzağına düşmemeliyiz.  Gelirlerimiz daha uzun bir süre artmayıp yüksek enflasyon bitmeyeceğine göre başka çaremiz de yoktur.