Çocuk katilleri değil, dikkat edin “Çocuk Katiller” diye başlık attım. Bu çocukların katledilmesini tasvip ettiğim veya kabullendiğim anlamına gelmiyor. Narin ve daha niceleri içimizi hâlâ yakıyor. Çocuklara iş gördürüyor eli kanlı katiller. Çünkü yasalarda çocukların işlediği suçlarda önemli indirimler var. O hainler bunu bildiği için kandırdıkları çocukların ellerine silah verip istedikleri adamları ortadan kaldırıyor. Gün geçmiyor ki televizyon ekranlarında, gazete sayfalarında çocukların işlediği cinayet haberleri yer almasın. Geçen yıl işlenen Matia Ahmet Minguzzi cinayetini hatırlayın. O katiller de yine çocuk denilecek yaştaydı. Bir hiç uğruna koparıldı hayattan Ahmet Minguzzi. O günden bugüne daha nice cinayetler işlendi. Bu cinayetleri burada saymanın pek anlamı olduğunu düşünmüyorum. Bu yüzden çocukların karıştığı cinayetlerin sosyolojik sebeplerine değinmenin daha doğru olacağına inanıyorum. Çocukları suç işlemeye yönelten sebeplerin başında akran reddi geliyor. Şunu demek istiyorum. Çocuklar sokakta oynarken akranlarıyla ilişki kurmak ister. Bir çocuk, akranları tarafından reddedilirse zararlı bir akran çevresine yöneliyor ve artık bir süre sonra suç makinesi haline gelebiliyor. İkinci bir neden de ebeveynlerin ilgisizliği veya aşırı korumacı davranışlarıdır. Buna bir de aile içi sorunlar, kavgalar, boşanmalar eklenince o ailede büyüyen çocuk artık kayıp bir çocuktur. Oysa çocuklar boş kaldıkları zaman daha çok suç mekânlarına yöneliyor. Onların ilgisini, enerjisini aktarabileceği, kişiliğini geliştirebileceği, eğlenerek öğrenecekleri mekânlar oluşturulmalı ve boş zamanlarını buralarda iyi şeylere kafa yorarak geçirmeleri sağlanmalıdır.  Çetelerin eline düşen çocuklara önce küçük suçlar işletilip alıştırma yapılır ardından da büyük cinayete hazırlanır çocuk. Bir de burada söylemekten bile utandığım iğfal edilmiş, cinsel istismara maruz bırakılmış çocukların bir suç makinesi olması gerçeği var. Onlara suç işletmek çok kolaydır artık. Toplu katliamlarda canlı bombalar da bu tür insanlardan seçiliyor.   Çok zamandır söyleyip durduğumuz suçun karşılığı olan cezaların yetersizliği, burada da karşımıza çıkmaktadır. 18 yaşından küçük olan bireyler, yasalar karşısında çocuk olarak addediliyor. Yapılan bir araştırmada suç işleme yaşının ağırlıklı olarak 14 olduğu ve çoğunun da erkek çocuklardan oluştuğu ispatlandı. Temel sorun yine eğitime gelip dayanıyor. Çocukların okulda, sokakta, ailede çok iyi takip edilmesi gerekiyor. Ebeveynlerin de evlatlarına sahip çıkması, onları sokağın, çetelerin insafına bırakmaması icap eder.  En önemli çözümü en sonuna sakladım. Bir çocuk ustalıkla bir cinayet işleyebiliyorsa, kusura bakmayın adam akıllı bir cezayı da hak etmiş oluyor. Adalet Bakanlığı, çocukların işlediği cinayetlere verilen cezaların güncellenmesi hakkında bir çalışma başlattı. Çok geç kalındı ama yine de büyük bir gelişmedir. Fakat azmettiricilerin de çok ağır bir cezaya çarptırılması elzemdir. Çünkü bu işin başka yolu kalmadı.  Yazımı tam bitirmişken bu sabah İzmir’den yine bir çocuk eliyle işlenmiş cinayet haberi geldi. 16 yaşındaki bir lise öğrencisi, sokaklarında bulunan polis merkezine saldırdı, Biri Emniyet Müdürü biri de polis olmak üzere iki memurumuzu şehit etti, yaralılarımız da var. Boşuna mı feveran ediyoruz?  Az kalsın unutuyordum. Silahlanmayı da zorlaştırmalı. Zira çocukların ellerinde kalem olmalı, silah değil. Muhabbetle efendim!