Reklamı Geç
YAZARLAR
NOT ETMEK LAZIM
İrfan COŞKUN
18 Mayıs 2020 - Pazartesi 00:37

Bu günlerde malum gündemden öte bir şeylerden bahsetmek zor olsa da yine de bir deneyelim. Hepimiz canlı yayın uzmanı olmuş, yediğimizi, içtiğimizi, gezdiğimiz yerleri, yaptığımız yardımları, gizli kalması gereken özellerimizi paylaşır olmuşuz.


Evet güzellikler de bulaşıcıdır derler. Bu çerçeveden bakıldığında bazı şeylerin paylaşılmasında fayda da olabilir. Her fiilimizin daha çok kişi tarafından izlenmesi, beğenilmesi, takdir edilmesi anlık haz verse de,  kısa süre sonra kalabalıklar arasındaki yalnızlığımızla yeniden baş başa bırakıyor bizleri.


Kendi hayatımızın tadını çıkartmak varken, başkalarının ne yaptığına bakıp, onların yerinde olmak, onların yaşadıklarını yaşamak gibi kuru bir duyguya kapılıyoruz. Özlemle hayal ettiklerimize kavuşunca, yeni şeylere özlem duyuyoruz. Oysa mutluluk içimizde. Ama insan bir derya, deryada damlayı bulmak kolay değil.


Bu nazik günlerde yeniden köy(de)lü olmayı, toprakla buluşmayı arzulayan sadece ben değilim galiba. Özellikle büyükşehirlerde yaşayan bizler, çiftçileri, çay koçanı bulunanları hiç olmadığı kadar kıskanır hale geldik. İki ay önce hiç hayal edebilir miydik, “çiftçi olmanın özgür olmak anlamına geleceğini” Bu şehirde toprağa yakın olabilmek için bir hobi bahçesine duyduğumuz özlemi, kendi köyümüzde işlenmemiş bıraktığımız arazilere duymadık. Kendimizi gökdelenlere hapsederek medenileştiğimizi sandık. Oysa köylü milletin efendisi olduğunu perçinledi.


Boğaz trafiğinin azalmasıyla yunusların hiç şahit olmadığımız kadar özgürce dans ettiğine tanıklık etmek, bizlere dokunmamamız gereken alanları, havayı ve suyu insafsızca kirlettiğimizi haykırıyor. 


Öyle anlaşılıyor ki, yaşlı dünyamız bundan sonra da benzer olaylara sahne olacak. Bu biraz da insanoğlunun tutumuna bağlı. Nüfusun, dünyamızın kaldıramayacağı kadar arttığını ifade edenlere ne demeli?


Birbirimize mesafeli durmanın, her ikimiz için de iyi olacağı gerçeğinden nasıl bir ders çıkartmalıyız acaba?


TÜİK verilerine göre 2018 de Ülkemizde 426 bin 106 kişi hayatını kaybetmiş. Günde 1167 kişiden fazla. Bu gün de buna yakın sayılardadır.  Geçici heveslerin tılsımına aldanmadan, yaşadığımız bu süreçten yeni bir yol haritası çizip, sonraki hayatımıza uygulayabilecek miyiz? Yoksa aynı gafletin içinde kaybolmaya devam mı edeceğiz?


Bu dramatik süreç bizlere bir şeyler öğretmeli, bir şeyleri değiştirmeli hayatımızda. Bu günlerde not ettiklerimizi, not edeceklerimizi pratiğe dökmeliyiz. Çok da kolay değil alışkanlıkları yenisiyle değiştirmek. Başta istemek, sonra bolca pratik yapmak gerek. Hayatımıza yeni rotalar belirlerken,  bizi eski girdaplara sürüklemeye çalışacak rüzgarlara kapılmamalıyız. 


Çabuk unutulur, not etmek lazım

Adınız
Yorumunuz
yusufcan - 21 Mayıs 2020  
Bugünlerden yarınlara baktığımız zaman; iki gözümüzde bakarken;birinci gözümüzle dünya insanlarına bakarken;ikinci gözümüzle de insanlığa bakmalıyız. İnsan ölür insanlık kalır...Nedir insanlık? 4 milyon Suriye li gığınmacılara daha nice insalara uzatılan insanlık eli.. Yunanistan; basit lastik bottaki çocuk;ana;yaşlı demeden elindeki demir çubukla botu delmeye çalışıyor. Delinsin batsın..Bu insanlarda;insanlık kalmamıştır..Batı dünyasının medeniyetinde insanlık yoktur. Barbarlık vardır...Türk Medeniyetlerinin temeli insanlık üzere kurulmuştur...


Diğer Yazıları

YARIN BUGÜNDEN DAHA GÜZEL OLACAK
DOST KARA(NTİNA) GÜN(ÜN)DE BELLİ OLUR
BİR DOKTOR BABASININ PENCERESİNDEN
BİR VİRÜSÜN FARK ETTİRDİKLERİ
RİZE GRUBU
PEŞKONUN ÜSTÜNDEKİ DEMLİK
ÇAĞRANKAYA KAR YÜRÜYÜŞÜ
DÜNE AİT HAYALLER
BAŞLIĞINI SİZ KOYUN
MAKAM SAHİPLERİ OKUMASIN