Son günlerde hemşehrimiz Zikrullah Erdoğan’ın, Milli Savunma Bakanlığı Destek Hizmetleri Genel Müdürlüğü görevine atanması üzerinden bazı yayın organlarında ve sosyal medyada çeşitli yorumlar yapılıyor. Eleştirilerin odağında ise daha çok yaşı, kaymakamlıktan geliyor olması ve askerî okul mezunu olmaması var. Oysa meseleye sadece eski kalıplarla bakmak, dünyanın geçirdiği büyük dönüşümü görmezden gelmektir. Eskiden savaş dediğin şey; haritada cetvelle cephe çizmekti. Bugün ise savaş, bir ekranın içinde başlıyor. Bir tuşla enerji altyapısı çöküyor. Bir drone, milyon dolarlık tankı imha ediyor. Bir yazılım saldırısı, orduların haberleşmesini felç ediyor. Ve hâlâ bazıları, modern savaşı sadece apolet sayısıyla okumaya çalışıyor. Oysa dünya değişti. Rusya–Ukrayna savaşına bakın. Siper kadar önemli olan şey artık veri akışı. General kadar etkili olan şey yazılım mühendisi. Tank kadar belirleyici olan şey İHA operatörü. İsrail–İran geriliminde de aynı tablo görüldü. Masanın başındaki teknoloji ekipleri, bazen sahadaki birliklerden daha kritik hale geldi. Çünkü modern savaş artık sadece “askerî disiplin” değil; algoritma, istihbarat, siber güvenlik, uydu ağı ve anlık veri savaşıdır. Bu yüzden devletler artık yalnızca klasik asker yetiştirmiyor. Analitik düşünebilen, bürokrasi yönetebilen, kriz koordine edebilen, teknolojiye hâkim yeni nesil yöneticiler arıyor. 33 yaşındaki bir ismin kritik göreve atanmasına şaşıranlar, belki de hâlâ savaşın 1980’lerdeki gibi yürütüldüğünü sanıyor. Hayır. Bugün bir ülkeyi koruyan şey bazen bir savaş uçağı değil; o uçağın yazılım altyapısıdır. Kimse kimsenin yaşına saygısızlık etmiyor. Ama gerçek şu: iPhone kullanmakta zorlanan, dijital güvenliği anlamayan, İHA-SİHA çağını sadece televizyon haberi sanan bir askerî zihniyetin, 21. yüzyıl savaşlarını yönetmesi mümkün değildir. Çünkü yeni çağın savaşları kas gücüyle değil; hız, veri ve teknolojiyle kazanılıyor. Artık yıldızlı üniforma tek başına yeterli değil. Dünya değişti. Değişmeyen yapılar ise tarihte genellikle müzeye dönüşür.